ویلای آویشن بر پایه‌ی ایجاد پیوندی مستقیم میان فضای زندگی و چشم‌انداز پیرامون شکل گرفته است. بازشوهای وسیع و پیوسته، فضای دوارتفاعی نشیمن و امتداد بصری فضاهای داخلی به ایوان‌ها، مرز میان درون و بیرون را کاهش می‌دهند و منظره کوهستان را به بخشی از تجربه روزمره خانه تبدیل می‌کنند. سقف شیبدار با پیش‌آمدگی عمیق، علاوه بر تعریف سیمای اصلی بنا، حجم ساختمان را در امتداد افق و بستر طبیعی گسترش می‌دهد.
زبان معماری پروژه معاصر و صریح است؛ ترکیبی از سطوح روشن، قاب‌های تیره، شیشه و چوب که میان سبکی و صلبیت تعادل ایجاد می‌کند. حضور چوب در زیر سقف و بخش‌هایی از فضای داخلی، در برابر سطوح خنثی و هندسه ساده بنا، گرما و مقیاس انسانی بیشتری به فضا می‌بخشد. ارتباط آزاد میان نشیمن، غذاخوری و طبقات مختلف نیز باعث شده معماری داخلی به‌جای مجموعه‌ای از فضاهای جدا، به‌صورت یک فضای پیوسته و باز تعریف شود
