ویلای شهرک، بازسازی یک خانه‌ی مسکونی ۲۵۰ مترمربعی در شهرک غرب تهران است؛ خانه‌ای با حدود چهار دهه عمر که فرسودگی زیرساخت‌ها، تعدد آرک‌ها و عناصر تزئینی و ارتفاع محدود فضاها، دیگر پاسخ‌گوی الگوی زندگی ساکنان نبود. روند طراحی با شناخت دقیق ساختار موجود آغاز شد و در جریان تخریب، ظرفیت‌هایی پنهان در بنا آشکار شد؛ از جمله سقف اصلی شیب‌دار و بلند و ستون‌هایی که نقش سازه‌ای نداشتند. همین کشف‌ها امکان بازتعریف اساسی پلان و کیفیت فضایی خانه را فراهم کرد.
با حذف جداره‌ها و سقف‌های کاذب غیرضروری، فضای عمومی خانه به ساختاری باز و پیوسته تبدیل شد. ورودی با ارتفاع بیشتر به نقطه‌ی توزیع اصلی خانه تبدیل می‌شود و فضاهای نشیمن، ناهارخوری، بار و هال خصوصی در امتداد یکدیگر اما با درجات متفاوتی از صمیمیت سازمان می‌یابند. این توالی بر اساس شیوه‌ی زندگی خانواده شکل گرفته است؛ از فضاهای رسمی‌تر تا بخش‌هایی که به حوزه‌ی خصوصی خانه نزدیک‌ترند.
طراحی سقف و نورپردازی نیز در امتداد همین بازتعریف فضایی شکل گرفته است. فرم شیب‌دار سقف موجود در بخش‌هایی حفظ شده تا ارتفاع واقعی بنا دوباره در تجربه‌ی فضا حضور پیدا کند، درحالی‌که نورپردازی با تأکید بر مسیرهای حرکتی و نقاط مرکزی، ساختار فضایی جدید را خواناتر می‌کند. ویلای شهرک در نهایت تلاشی است برای آشکار کردن ظرفیت‌های یک بنای قدیمی و ساختن خانه‌ای تازه از دل همان ساختار موجود؛ بدون آنکه گذشته‌ی بنا کاملاً حذف شود.
