لابی گلپاد با تمرکز بر تعریف یک محور حرکتی مشخص و ایجاد نظم در فضای ورودی بازسازی شده است. امتداد سنگ تیره در مرکز کف، از ورودی تا عمق فضا، مسیر حرکت را به عنصر اصلی سازمان‌دهنده تبدیل می‌کند و بخش‌های انتظار، پذیرش و مکث را در دو سوی خود شکل می‌دهد. این محور در کنار تقارن نسبی فضا، تکرار عناصر روشنایی و جانمایی محدود مبلمان، به لابی ساختاری رسمی و خوانا می‌بخشد.
زبان طراحی پروژه بر تضاد میان سطوح روشن و سنگ تیره و براق استوار است؛ تضادی که ضمن حفظ سادگی، عمق و ریتم بصری ایجاد می‌کند. استفاده از نورگیر سقفی، نورهای غیرمستقیم و عناصر روشنایی آویز، کیفیت‌های متفاوتی از نور را در طول فضا شکل می‌دهد و حضور محدود گیاهان و مبلمان، از سختی سطوح می‌کاهد. نتیجه فضایی است که بدون اتکا به عناصر تزئینی متعدد، هویت خود را از تناسبات، مسیر حرکت، بازتاب نور و رابطه میان سطوح به دست می‌آورد.
