باغ گلشن از یک پرسش ساده آغاز شد: چگونه می‌توان فضایی بیرونی را از یک حاشیه‌ی کم‌استفاده، به بخشی واقعی از زندگی روزمره تبدیل کرد؟
پاسخ، در طراحی یک «اتاق بیرونی» شکل گرفت؛ فضایی که با لایه‌های متراکم گیاه، حضور آجر و چوب، سایه، نور و چیدمانی آرام، مرز میان داخل و بیرون را کم‌رنگ می‌کند. مبلمان در اینجا نه برای پر کردن فضا، بلکه برای ساختن موقعیت‌هایی برای نشستن، گفت‌وگو و ماندن انتخاب شده است.
پالت خاکی و طبیعی پروژه در کنار سبزی گیاهان، گرمایی کنترل‌شده به فضا می‌دهد و تغییر نور در طول روز، کیفیت آن را پیوسته دگرگون می‌کند. باغ گلشن در نهایت به امتدادی از خانه تبدیل می‌شود؛ فضایی که زندگی در آن، ریتمی آرام‌تر و نزدیک‌تر به طبیعت پیدا می‌کند.