پروژه در همکاری استدیو راوی با استودیو دان
طراحی آپارتمان مسکونی وارون بر پایه‌ی بازخوانی رابطه‌ی میان توده، بازشو و عمق در نمای شهری شکل گرفته است. نمای پروژه با ترکیب سطوح آجری عمودی، خطوط افقی تیره و عقب‌نشستگی‌های کنترل‌شده، از یک سطح یکنواخت فاصله می‌گیرد و به ساختاری چندلایه و ریتم‌مند تبدیل می‌شود. جابه‌جایی بازشوها و تراس‌ها در طبقات، ضمن پاسخ به نیازهای عملکردی واحدها، از تکرار مکانیکی نما جلوگیری کرده و هویتی پویا برای ساختمان ایجاد می‌کند.
در این پروژه، متریال نه به‌عنوان پوشش، بلکه به‌عنوان بخشی از منطق معماری عمل می‌کند. بافت گرم سطوح آجری در کنار فریم‌ها و نوارهای تیره، کنتراستی واضح میان جرم و بازشو می‌سازد؛ در حالی که تراس‌های فرورفته و حضور گیاهان، لایه‌ای انسانی‌تر به چهره‌ی ساختمان می‌افزایند. طبقه‌ی همکف با متریالی روشن‌تر و ترکیب ورودی و پارکینگ، پایه‌ای آرام‌تر برای حجم اصلی ایجاد می‌کند تا نمای فوقانی با وضوح بیشتری خوانده شود. حاصل، ساختمانی مسکونی است که تلاش می‌کند در مقیاس شهری، میان نظم، تنوع و حضور متریال تعادل برقرار کند.
