خانه شهرزاد، طراحی داخلی یک واحد مسکونی ۹۵ مترمربعی در تهران است که پلان اولیهی آن با زوایای شکسته و فضاهای کماستفاده، کیفیت مناسبی برای زندگی روزمره ایجاد نمیکرد. طراحی از بازتعریف همین نقاط آغاز شد؛ بهجای حذف یا پنهان کردن هندسهی نامنظم، یک عنصر پیوسته میان آشپزخانه و فضای نشیمن شکل گرفت تا هم شکستهای پلان را در خود جذب کند و هم عملکردهای مختلف خانه را سازمان دهد.
این عنصر از جدارهی آشپزخانه آغاز میشود، فضای یخچال را در خود جای میدهد و با امتداد به سمت نشیمن، به میز بار، کمد، میز ناهارخوری و مجموعهای از شلفها تبدیل میشود. کلکسیون ماشینهای قدیمی کارفرما نیز در همین ساختار جای گرفت تا بخشی از هویت شخصی خانواده وارد فضای عمومی خانه شود. به این ترتیب، یک مداخلهی واحد توانست هم مسئلهی هندسی پلان را حل کند و هم میان آشپزخانه، ناهارخوری و نشیمن رابطهای منسجم ایجاد کند.
در فضاهای خصوصی نیز طراحی بر استفادهی حداکثری از متراژ محدود استوار بود. در اتاق شهرزاد، فضای زیر تخت، محدودهی مطالعه و بخشهای ذخیرهسازی بهصورت یکپارچه طراحی شدند و در اتاق والدین، تخت و کمد در قالب یک ترکیب واحد قرار گرفتند تا سطح آزاد بیشتری باقی بماند. خانه شهرزاد در نهایت نمونهای از طراحی در مقیاس کوچک است که در آن، جزئیات ثابت و مبلمان سفارشی نه بهعنوان عناصر جانبی، بلکه بهعنوان ابزار اصلی سازماندهی فضا عمل میکنند.
